Jadi Gila

salam

masa ei belajar, time-time single and available adalah sorang mamat tuh…minat ngan ei..

ala, mende cenggini memang biasa sangatlah kan korang dengar…memula ei pown oke jerla, juz nak buat kawan-kawan

ei pown oke lar, berkawan cam biasa…tapi bila dah kenal, walau pown muka dia ada iras-iras Nas-T*owh, Nas-T lagik kacak kot!

tapi ei rasa macam tak bole nk masuk…maksudnya tak boleh nak lebih dari seorang kawan…tapi mamat tuh kira dah sibuk lar bagi hint-hint semua…

adesss -.-”

cuba korang bayangkan, setiap hari dia tunggu ei balik kolej…

di ulangi setiap hari…pernah sekali, dari petang sampai malam dia tunggu ei, ei plak time tuh nak buat assignment kat umah member, sedangkan ei dah suruh balik dulu, tapi biasalah kan…laki…degil, dia cakap tak apa, konon sanggup tunggu lar

ei kekadang rasa rimas sangat…iyerla, rasa macam kita dah tak ikhlas, dan rasa terpaksa…

kesian, geram semua adalah…

ada satu hari sampai ei rasa macam tak nak balik rumah!

punyalah ei mengadu sambil hentak-hentak kaki ngan purple dan pinky

mencari idea terbaik untuk elak berjumpa ngan mamat tuh

iyerla, kalau dah tak suka, buat apa nak permain kan orangkan

masalahnya ei tak tahu nak cakap macam mana…

jadi antara idea gila pinky yg ei tak boleh lupa

“ko buat-buat lah jadi gila. Bila dia datang dekat ko je, tetiba ko cakap sorang-sorang, lepas tuh ko buat lar macam meracau-racau ker, ko maki-maki dia macam orang meroyan ker…ala, macam ko tak biasa jer…ko kan memang gila”

camtaek kan idea pinkY ni?